คู่ชีวิต คริสต์มาส
ช่วงปลายปีที่วัดเซนต์หลุยส์จะมีบรรยากาศของการแต่งงาน เกือบทุกสัปดาห์
เป็นการเริ่มต้นของคนสองคน ต้อนรับปีใหม่และคริสต์มาส
เดินทางสู่ชีวิตใหม่
โดยมีท่านนักบุญยอแซฟผู้สุขุมและแม่พระผู้อ่อนน้อมอ่อนโยน
โอบอุ้มพระกุมาร
ที่ก้าวเดินไปด้วยกัน แม้จะยากลำบากสักเพียงใด เป็นชีวิตคู่ที่สู้ด้วยกันในทุกกรณี
ในโลกยุคปัจจุบันที่มีความซับซ้อน
อ่อนไหวง่าย ชีวิตคู่ก็เช่นกันเริ่มสั่นคลอนง่าย
ต้องอาศัย
“ความเข้าใจ” และ
“การร่วมมือ” “เดินไปด้วยกัน” อย่าปล่อยมือ
อย่าให้วันเวลากลืนกินความคุ้นชิน
เฉื่อยชา ทำให้ความรักจืดจาง
แม้จะผ่านวันที่เหนื่อย
วันที่ไม่เข้าใจ หรือวันที่อยากหันหลังให้กันไปคนละทาง
ความรักที่แท้จริง ไม่ใช่เรื่องที่ว่าใครถูกใครผิด
แต่คือ การเรียนรู้ที่จะเข้าใจมากกว่าอธิบาย
มันไม่ใช่การหาคนที่สมบูรณ์แบบ แต่ คือการสร้าง “ความสมดุล” ระหว่างกัน
จงทะนุถนอมกัน ทั้งกาย วาจา และใจ เกราะคุ้มกันความรัก คือ
อ้อมกอด
คิดจะเอาชนะคนรัก สักวันเราจะแพ้
ความรัก
แปรเปลี่ยนได้ตามกาลเวลา บางวันอาจจะรักน้อย บางวันอาจจะรักมาก
แต่ถ้าตั้งใจที่จะอยู่ด้วยกัน
จำวันแรกไว้ให้ได้ ชีวิตคู่จะยาวนาน
รักนิรันดร์กาลไม่มี จะมีก็แต่รักกันทุกวัน
ชีวิตคู่...ไม่ใช่เพียงแค่การมีใครสักคนอยู่ข้างกาย
แต่ คือ
การเรียนรู้ เติบโต และเคียงข้างกันไปในทุกกรณีของชีวิต สุขหรือทุกข์พร้อมกัน
คู่ชีวิต...คือ ไม่ต้องการความสมบูรณ์แบบ
แต่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มที่
พร้อมจะกอดคอกัน ท่ามกลางพายุของความไม่เข้าใจของผู้อื่น
ชีวิตคู่ที่ยืนยาว ไม่ได้สร้างจากความหวานชื่น
แต่สร้างจากความเข้าใจในทุก
ๆ วัน
และคนที่เป็น
“คู่ชีวิต” ไม่ได้แค่เดินเข้ามาในชีวิตเรา
แต่เขา-เธอ
“เลือก” จะอยู่และเดินไปกับเราตลอดจุดหมายปลายทาง
พร้อมจะเป็น
“หนึ่งเดียวกัน” ความรักอาจเริ่มจากหัวใจ
“ชีวิตคู่” ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
ไม่ใช่แค่รักกัน แต่ต้องยอมรับในความต่าง
ทั้งนิสัย ความคิด เวลา ความเหนื่อยล้า และความคาดหวังที่เปลี่ยนไป
แต่ชีวิตคู่...ต้องใช้ “ปรีชาญาณและไว้วางใจ”
ให้พระจิตนำทางเดินไปด้วยกันทุกวัน ไปเบ็ธเลแฮม ไปอียิปต์ กลับมานาซาแร็ธ
ไม่ปล่อยใครไว้ข้างหลังหรือทิ้งกลางทาง
ชีวิตคู่ ต้องให้
“พระเจ้าสถิตกับเรา” ตลอดไป
เพราะพระองค์คือ “ความรัก”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น