สำเร็จต้องสมดุล

 

สำเร็จต้องสมดุล

“จะเอาชีวิตทั้งชีวิตแลกกับความสำเร็จ แล้วเหลือทิ้งไว้เพียงร่างกายที่ทรุดโทรม ในวันที่ไม่มีแรงจะใช้เงินหรือ” จะมีประโยชน์อะไรกับความสำเร็จที่แลกมาด้วย “สุขภาพที่พังทลาย”

ในยุคที่สังคมขับเคลื่อนด้วยวัฒนธรรมการเร่งลัดสู่ความสำเร็จ “เรากำลังจ่ายต้นทุนที่สูงเกินไปเพื่อความสำเร็จนั้นหรือไม่?” เป็นความจริงที่น่ากลัวเมื่อเรายอมแลก “เวลาและสุขภาพ”ไปกับเป้าหมายภายนอก

เราละเลย “ร่างกายและจิตใจ” ของเราเอง ซึ่งเปรียบเสมือนโครงสร้างเพียงหนึ่งเดียวที่ขับเคลื่อนชีวิต เพื่อขับเน้นผลลัพธ์ในเชิงตัวเลขหรือตำแหน่งหน้าที่ เพราะท้ายที่สุดแล้ว เม็ดเงินหรือความสำเร็จที่ได้มา อาจกลายเป็นค่าใช้จ่ายในการฟื้นฟูระบบการทำงานของร่างกายที่พังทลายลงไป

เราติดกับดักของการ “แสวงหาชีวิต” จนลืมการ “ใช้ชีวิต” และลืมไปว่าชีวิตมีข้อจำกัดเวลา การขับเคลื่อนตนเองอย่างสุดโต่ง ย่อมทำให้คุณค่าของความสำเร็จนั้นลดทอนลงไปอย่างสิ้นเชิง

หลงลืมความสุขเล็ก ๆ ในวันนี้ ความสุขระหว่างทางเติบโต

และลืมไปแล้วว่า การใช้ชีวิตที่มีความสุขจริง ๆ จะต้องทำยังไง

อย่ารอให้สายไป แล้วมานึกเสียดายทีหลัง เพราะชีวิตที่สมบูรณ์แบบ คือชีวิตที่สมดุล เราควรมีความสุขในทุกช่วงเวลา

ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ ความสำเร็จจึงไม่ใช่จุดหมายปลายทาง แต่คือ “ความสมดุลของชีวิตในทุกมิติ” ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ คือ พระพรที่พระหว่านไว้ในตัวเรา วันนี้มันเติบโตเป็นข้าวสาลีหรือข้าวละมาน....